اسم این وبلاگ و من رابرت هست. علت انتخاب این اسم هم اینه که وقتی نوجوون بودم، دوست داشتم دستیار آقای رابرت لانگدون، استاد نمادشناسی دانشگاه هاروارد بشم. آیا این پروفسور واقعیه؟ نه... ایشون شخصیت یه سری از کتابهای "دن براون" هست. وقتی نوجوون بودم، اولین کتاب براون رو خواندم، "کد داوینچی." موقع امتحانات پایانترم تو راه خونه وقتی پیاده میاومدم میخوندم. یه بار هم خوردم تو تیر چراغبرق. یه بار هم سر خوردم تو جوب... بعد از اون، مثل خوره، تمام کتابهاش رو خریدم و خواندم... درسته که زنی هستم که تا آرنج تو کامپیوتر و آنالیز داده و این داستانام، اما هنوزم دوست دارم نمادشناسی بخوانم و با پروفسور لانگدون برم دنیا رو بگردم...
