ای مرده‌دلان، زنده‌دلی می‌باید...

بعضی اوقات از یه سری متن ها که خوشم میاد، و نمی دونم چه نظری بدم، همین شکلی هرچند مدت یه بار صفحه رو رفرش می کنم تا ببینم بقیه چی گفتن که بتوانم یه همچون چیزی بگم. در ارتباط گرفتن این شکلی ناتوانم. نه که کلا در ارتباط گرفتن ناتوان باشم، اما واسه این که نظر بدم راجع به بقیه ناتوانم... مسخره است و اونایی که کلا نظر ندارن یا خصوصیه نظراتشون واقعا به گریه می اندازنم :) و آره. خودم بعضی اوقات خصوصی می کنم :) الان هم حال ندارم "ctrl+shift+2" بگیرم تا نیم فاصله بذارم... دوست دارم بدونم کی به زحمات ما اضافه کرد که نیم فاصله بذاریم. جزییات بعضی اوقات هم رو مخ هستن و هم جالبن. ظرافت و انحصار اضافه می کنن. چت جی پی تی زیر چیزی که ازش خواستم زاییده و خب من مثل یه مسئول خشن، این کارگر بیچاره که داره اهرام مصر رو می سازه شلاق می زنم و حتی نمی فهمم اینجا دارم چه چرتی می نویسم. اینقدر تو خونه موندم که دقیقا احساس کرونا رو دارم. آداب معاشرت یادم رفته. امروز که از خونه چند دقیقه رفتم بیرون، صورتم رو از آدما مخفی می کردم. نور آفتاب هم چشمم رو می زد. نمی دونم چی بقیه رو به زندگی وصل نگه می داره، اما من رو مسواک! اولین چیزی که تو زندگی از دستش می دم وقتی زندگی از لای انگشت هام می ریزه، همین مسواکه. 

تو یه وضعیت مزخرفی ام که بهش می گن زندگی. یعنی زندگی واقعا جالبه. تمام طول عمرت رو هم دنبال این می دوی که ببینی این بدکاره بالاخره چه معنی می ده. و ناقافل (ناغافل؟ اصلا همچین کلمه ای داریم؟) تمام زمانت رو در پی همین دویدن به دنبال معنی اش از دست می دی. بعد دقیقا معنی اش هم دم دسته. یعنی آدم می دونه همین لحظه است و لاغیر. اما انگار هرچی دستت رو سمت این حقیقت بیشتر دراز می کنی، کمتر دستت بهش می رسه. آقای بنان می گه که هستی چه بود؟ قصه ی پررنج و ملالی... و اجازه بدید بگم که مدیریت اضطراب هم هست. سنت که از 20 می ره بالاتر، باید بری پی اچ دی مدیریت اضطراب بگیری. چی بگم والا. به نشانه ی اعتراض، نظرات رو خصوصی می کنم. 

پی نوشت0: رجوع شود به پی نوشت 4.

پی نوشت1: دوست دارم خودم رو دلداری بدم که ببین. اشکال نداره. چیزی نمی شه اگه نشه. و خب دلداری ام اثرگذار نیست. چون وضعیت کشور سال بعد از اینی هم که هست بدتر میشه. 

پی نوشت2: ناجوانمردانه بوده که این مدت من هی بلاگ رو رفرش می کردم و فقط ارور نسیبم (نصیبم؟) می شد...

پی نوشت3: مغزم با املا خداحافظی کرده.

پی نوشت 4: رجوع شود به پی نوشت 0.

۹ ۰