ای مرده‌دلان، زنده‌دلی می‌باید...

هراز چندگاهی می‌بینم که آدما می‌نویسن و تذکر می‌دن که "وبلاگ جای روزمره نوشتن نیست..." یا باید چنین و چنان بنویسید و این قالب نوشتار و ساختار رو داشته باشید. به نظر من، جز نشر چیزی که پیگرد قانونی داره یا بی‌اخلاقی محسوب می‌شه، هیچ پلتفرم غیررسمی‌ای قالب ساختار و نوشتار نداره و این رو کاربرهاش مشخص می‌کنن... (مثلا فروم دانشگاه معلومه که قانون داره. چون پلتفرم رسمی هست. یا شما حق نداری متنی منتشر کنی که آدما رو مثلا به تجاوز ترغیب کنه.) اصلا وبلاگ یا web log یعنی روزنوشت وب... این هرچیزی می‌توانه باشه. اصلا توییتر، اینستاگرام، و پینترست هیچ‌کدوم کاربردی که امروز دارن رو نداشتن و نیاز و خواسته‌ی کاربرها اونو به کاربرد امروزش رسونده. یا حتی فضای گیت و لینوکس که پروژه‌ی شخصی بوده و الان زندگی بدونش غیرممکنه. شما می‌توانید یه پلتفرم ایجاد کنید و بگید که من یه چیزی درست کردم، هیچ‌کس حق نداره روزمره نویسی کنه و مثل کانال تلگرام بنویسه! فقط فاخرنویسی! یه سری متریک هم دارم، اینا رو هوشمند اندازه‌گیری می‌کنم، امتیاز فاخرنویسی رو بدست نیاوردید، نمی‌ذارم متنتون رو منتشر کنید... شما مختاری. اما تا جایی که دیدم، سرویس‌های وبلاگ، هیچ‌وقت همچین چیزی نداشتن...

یا آقاجان، بگذارید آدم‌ها نفس بکشند! نکن، ننویس، غلط کردی فلان عقیده را داری! بیجا کردی حرف زدی و مثل ما فکر نکردی! رواداری هم کشک، احترام حرام، و تحمل نظر و گفت و گوی در آرامش هم در حکم قصاص... 

۹ ۰